محمد تقي جعفري

147

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

ترجمهء خطبهء بيست و هشتم اين خطبه فصلى از خطبه ايست كه با اين جمله آغاز مىشود : « ستايش مر خداى را كه يأس بر رحمتش راه ندارد » در اين خطبه يازده هشدار وجود دارد پس از ستايش خداوندى ، دنيا پشت گردانده و اعلام وداع مىنمايد آخرت روى آورده و اشراف آگاهانه دارد . هشيار باشيد ، امروز تكاپوو فردا روز سبقت استسبقت بر بهشت و پايان [ عقب ماندگى ] دوزخآيا بازگشت كننده اى از گناه خود پيش از فرا رسيدن مرگش نيستآيا نيست كسى كه پيش از روز سخت و دردناكش براى خود كارى كند . . هشيار باشيد ، شما در اين زندگانى ، روزگار آرزو مىگذرانيد كه اجل را بدنبال داردكسى كه در روزگار آرزو و پيش از آنكه اجلش فرا رسد ، عمل نمايدعمل براى او سودمند خواهد بودو مرگى كه به سراغش آمده است ، ضررى براى او وارد نخواهد ساختو آن كس كه در روزگار آرزويش پيش از آنكه اجلش فرا رسد ، تقصير نمايدعملش خسارت بارو اجلش بضررش تمام خواهد گشت . هشيار باشيد در هنگام خوشى و رغبت چنان عمل كنيدكه در موقع ترس و وحشت عمل مىكنيد . هشيار باشيد ، من نديده‌ام مانند كسى را كه جوياى بهشت باشد و بخوابد و گريزان از آتش باشد و در خواب فرو رود .